دستگاه مانیتورینگ علایم حیاتی (Monitoring)
تب سنج دیجیتالی الما
پالس اکسیمتر بلوئر
نوار تست قند خون دیابان
فشارسنج عقربه ای ضدضربه زنیت مد مدل ZTH-201x
دستگاه مانیتورینگ علایم حیاتی (Monitoring)
مانیتورینگ علائم حیاتی (Vital Signs Monitoring / پایش علائم حیاتی) یکی از مهمترین ابزارهای مراقبتهای بیمارستانی و اورژانسی (Hospital & Emergency Care Equipment) است که برای کنترل مداوم وضعیت سلامت بیمار (Continuous Patient Health Monitoring) استفاده میشود.
این سیستم امکان پایش ضربان قلب (Heart Rate)، فشار خون (Blood Pressure)، نرخ تنفس (Respiratory Rate)، سطح اکسیژن خون (SpO2 / Oxygen Saturation) و دمای بدن (Body Temperature) را بهصورت همزمان فراهم میکند و دادهها را روی صفحه نمایش دیجیتال (Digital Monitor Screen) نشان میدهد تا تیم درمان بتواند وضعیت بیمار را بهسرعت ارزیابی و در صورت نیاز اقدام فوری انجام دهد.
اجزای اصلی مانیتورینگ علائم حیاتی شامل واحد پردازش مرکزی (Central Processing Unit)، الکترودهای ECG (ECG Electrodes) برای ثبت ریتم قلب، کاف فشارسنج (Blood Pressure Cuff) یا سنسور فشار غیرتهاجمی (Non-invasive Pressure Sensor)، سنسور پالس اکسیمتر (Pulse Oximeter Sensor) برای اندازهگیری اکسیژن خون و سنسور تنفسی (Respiratory Sensor / Respiration Monitor) است. برخی مدلها دارای سنسور دما (Temperature Probe) نیز هستند تا دمای بدن بیمار بهصورت پیوسته پایش شود.
این سیستمها به دو نوع غیرتهاجمی (Non-invasive Monitoring) و تهاجمی (Invasive Monitoring) تقسیم میشوند. نوع غیرتهاجمی شامل کاف فشارسنج، ECG سطحی و پالس اکسیمتر است، در حالی که نوع تهاجمی شامل کاتترهای شریانی یا وریدی (Arterial/Venous Catheters) برای اندازهگیری دقیق فشار خون و گازهای خون میباشد.
مانیتورینگ علائم حیاتی معمولاً دارای هشدارهای صوتی و تصویری قابل تنظیم (Adjustable Visual & Audio Alarms) است تا در صورت افت یا افزایش غیرطبیعی پارامترها، پرستار و پزشک فوراً مطلع شوند.
این سیستم برای استفاده در اتاق عمل، ICU، بخش اورژانس، مراقبتهای ویژه قلب و پس از عملهای جراحی (Operating Room, ICU, Emergency & Post-operative Care) مناسب است و قابلیت اتصال به شبکه مرکزی بیمارستان (Hospital Network / Central Station) را نیز دارد تا دادهها ذخیره و تحلیل شوند.
استفاده از مانیتورینگ استاندارد باعث پایش دقیق علائم حیاتی، تشخیص زودهنگام اختلالات، افزایش ایمنی بیمار و بهبود عملکرد تیم درمان (Accurate Vital Signs Monitoring, Early Detection, Patient Safety & Treatment Efficiency) میشود.