نشانگر تنفس (Respiration Monitor / نشانگر تنفس پزشکی) یکی از تجهیزات کلیدی مانیتورینگ علائم حیاتی (Vital Signs Monitoring) است که برای پایش نرخ و الگوی تنفس بیمار (Monitoring Respiratory Rate & Pattern) استفاده می‌شود. 

این دستگاه در بیمارستان‌ها، ICU، اورژانس، بخش‌های جراحی و مراقبت‌های خانگی (Hospital, ICU, Emergency, Surgical Units & Home Care) کاربرد دارد و نقش مهمی در تشخیص مشکلات تنفسی، پایش بیماران با نارسایی تنفسی و کنترل اثر داروهای بیهوشی یا آرام‌بخش (Respiratory Distress, Monitoring Respiratory Failure & Anesthesia Sedation Effects) ایفا می‌کند.

اجزای اصلی نشانگر تنفس شامل سنسورهای جریان هوا یا فشار (Flow or Pressure Sensors)، الکترود یا کابل‌های اتصال (Leads/Cables) برای دریافت سیگنال، واحد پردازش و آنالیز سیگنال (Processing & Analysis Unit) و نمایشگر دیجیتال یا آنالوگ (Digital/Analog Display) است.

 در برخی مدل‌ها آلارم صوتی و بصری (Audible & Visual Alarm) برای هشدار تغییرات بحرانی تنفس وجود دارد.
نشانگر تنفس در انواع پالس‌اکسیمتری ترکیبی، مانیتورینگ مستقل، سیستم ونتیلاتور و حسگر قفسه سینه (Integrated with Pulse Oximetry, Standalone, Ventilator-linked & Chest Sensors) استفاده می‌شود.

 سنسورها معمولاً از مواد پزشکی نرم و ضد حساسیت (Medical-grade, Soft & Hypoallergenic Materials) ساخته شده‌اند تا تماس با پوست راحت و ایمن باشد.
این دستگاه برای بزرگسالان، کودکان و نوزادان (Adult, Pediatric & Neonatal Patients) مناسب است و امکان اندازه‌گیری نرخ تنفس، تشخیص آپنه، الگوی غیرطبیعی و ثبت طولانی‌مدت داده‌ها (Respiratory Rate, Apnea Detection, Abnormal Patterns & Long-term Monitoring) را فراهم می‌کند.

 استفاده از نشانگر تنفس باعث افزایش دقت پایش، کاهش خطای اندازه‌گیری و افزایش ایمنی بیمار (Accurate Monitoring, Error Reduction & Patient Safety) می‌شود و جزو تجهیزات حیاتی در پایش تنفسی بیماران بستری یا در حال انتقال به شمار می‌آید.